ბიბლია: ეკლესიასტე
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:05:41.054055+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. ეკლესიასტე

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

ეკლესიასტე
ეკლესიასტე

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

1
ეკლესიასტეს წიგნი

ყოველივე ამაოა

1^1სიტყვანი ეკლესიასტესი, დავითის ძისა, მეფისა იერუსალიმში. +

2„ამაოებათა ამაოება,“ თქვა ეკლესიასტემ. „ამაოებათა ამაოება! ყოველივე ამაოებაა!“ +

3რა უპირატესობა აქვს ადამიანს მთელი თავისი შრომისაგან, მზის ქვეშ რომ შრომობს?

ყოველივე წარმავალია

4თაობა მიდის და თაობა მოდის, ქვეყანა კი საუკუნოდ დგას.

5და ამოდის მზე და ჩადის მზე; და თვისი ადგილისაკენ მიისწრაფის, საიდანაც ამოვიდა.

6ქარი ქრის სამხრეთისაკენ, და ტრიალდება ჩრდილოეთისაკენ. ტრიალებს, ტრიალებს ქარი და თავის წრეზე უკან ბრუნდება ქარი.

7ყველა მდინარე ზღვისკენ მიედინება, მაგრამ ზღვა არ ივსება. საიდანაც მდინარენი მოედინებიან, ისევ იქ ბრუნდებიან სადინებლად.

8ყველა საგანი დამქანცავია, კაცი ვერ შეძლებს მოყოლას, თვალი ვერ გაძღება ცქერით და ყური ვერ აივსება სმენით.

9რაც იყო, ისევ იქნება, და რაც ხდებოდა, ისევ მოხდება: არაფერი არ არის ახალი მზის ქვეშ.

10არის რაღაც, რაზეც იტყვიან: „შეხედე, ახალია ეს!“ ის კი უკვე ყოფილა საუკუნეებში, ჩვენამდე რომ იყო.

11ხსენება არა აქვთ წინანდელთ, და არც შემდგომთ ექნებათ ხსენება მათ შორის, შემდეგ რომ იქნებიან.

სიბრძნის ამაოება

12მე, ეკლესიასტე, ვიყავი მეფე ისრაელზე იერუსალიმში.

13და დავუდე ჩემი გული, რომ სიბრძნით მეძებნა და შემემოწმებინა, რაც ცის ქვეშ ხდებოდა. მძიმე საქმე მისცა უფალმა ადამიანებს, გასატანჯავად.

14ვიხილე მე ყოველი საქმენი, მზის ქვეშ რომ კეთდება და აჰა, ყოველივე ამაოა და ქარის დევნაა!

15დაგრეხილის გასწორება შეუძლებელია და დანაკლისი ვერ დაითვლება.

16ვლაპარაკობდი ჩემს გულში: „შევიძინე და გავამრავლე სიბრძნე ყველა იმათზე მეტად, რომელნიც ჩემზე წინ იყვნენ იერუსალიმში, და ჩემმა გულმა მრავლად იხილა სიბრძნე და ცოდნა!“ +

17და განვაწყვე ჩემი გონება, რათა შემეცნო სიბრძნე და შემეცნო სიბრიყვე და სისულელე! და გავიგე, რომ ესეც ქარის დევნაა. +

18რადგან დიდ სიბრძნეს დიდი სევდა მოსდევს და ცოდნის გაღრმავებით იღრმავებ ტკივილს.

2

წარმავალი ნეტარების ამაოება

2^1ვუთხარი მე ჩემს თავს: „მოდი, გამოგცდი მხიარულებაში, რომ ვიპოვო, რა არის კარგი!“ და ესეც ამაოება იყო. +

2სიცილზე ვთქვი: „სისულელეა!“ და მხიარულებაზე: „რის მაქნისია?“

3ვეცადე ღვინით აღმეგზნო ჩემი სხეული, თუმცა ჩემი გული სიბრძნით წარმმართავდა, და სისულელეს მივდევდი, სანამ არ ვიხილე, თუ რა არის კარგი ადამიანისთვის, რასაც ის აკეთებს ცის ქვეშ თავისი სიცოცხლის დათვლილ დღეებში. +

4წამოვიწყე დიდი საქმენი: ავიშენე სახლები და ჩავყარე ჩემთვის ვენახები; +

5მოვაწყვე ჩემთვის ბაღნი და წალკოტნი და დავრგე მათში ყოველგვარი ხეხილი.

6ავიშენე ტბორები ხეთა ასაყვავებლად და ბაღნარის მოსარწყავად.

7შევიძინე მრავალი მონა და მხევალი, და შინ დაბადებული მონაც მრავლად მყავდა. ასევე ძროხაც და ცხვარიც უფრო მეტი მყავდა, ვიდრე ყველას, ვინც ჩემზე წინ ცხოვრობდა იერუსალიმში.

8შევაგროვე ჩემთვის ვერცხლიც და ოქროც, და მეფეთა და ოლქთა საგანძური. შევიძინე ჩემთვის მომღერალი კაცნი და ქალნი, ასევე ადამიანთა სიამენი – ხარჭანი მრავალნი. +

9და განვდიდდი მე და გადავაჭარბე ყველას, ვინც ჩემზე წინ იყო იერუსალიმში, და ჩემი სიბრძნეც მეხმარებოდა. +

10და რასაც ჩემი თვალები ითხოვდნენ, არაფერზე არ ვეუბნებოდი უარს, არავითარი სიხარულისაგან არ ვიკავებდი თავს, რადგან ხარობდა ჩემი გული მთელი ჩემი შრომისაგან და ეს იყო ჩემი წილი მთელი ჩემი შრომისაგან.

11შემდეგ დავაკვირდი ყველა ჩემს საქმეს, რომელიც ჩემმა ხელებმა გააკეთეს, და ნაშრომს, შრომით რომ გავაკეთე: და ყოველივე ამაოება და ქარის დევნა იყო და სარგებელი ვერაფერი ვპოვე მზის ქვეშ. +

სიბრძნე სჯობს სიბრიყვეს,

მაგრამ ერთიც და მეორეც წარმავალია

12და შემდეგ დავიწყე განსჯა სიბრძნისა, სიბრიყვისა და სისულელისა. რა შეუძლია გააკეთოს მან, ვინც მეფის შემდეგ მოვა? მხოლოდ ის, რაც უკვე გაკეთებულია.

13და დავინახე, რომ უპირატესობა აქვს სიბრძნეს სიბრიყვესთან, როგორც სინათლეს აქვს უპირატესობა სიბნელესთან.

14ბრძენის თვალები მის თავშია, ბრიყვი კი სიბნელეში დადის. მაგრამ ისიც შევიტყვე, რომ ერთი ხვედრი ეწევათ მათ ყველას. +

15და ვთქვი მე ჩემს გულში: „რაც ბრიყვს შეემთხვევა, მეც შემემთხვევა და რიღასთვის ვიყავი ბრძენი?“ და ვთქვი ჩემს გულში, რომ ესეც ამაოებაა,

16რადგან როგორც ბრიყვს არ დაიხსომებს არავინ, ისე არ ინახება საუკუნოდ ბრძენის ხსენება, და მომავალ დღეებში ყველაფერი დავიწყებას მიეცემა. და როგორ ერთნაირად კვდებიან ბრიყვი და ბრძენი?

17და შემძულდა ცხოვრება, რადგან შრომა მზის ქვეშ წუხილი იყო ჩემთვის, რადგან ყოველივე ამაოება და ქარის დევნაა!

18და შემძულდა მე მთელი ჩემი ნაშრომი, რაც ვიშრომე მზის ქვეშ, რადგან ვუტოვებ მას ადამიანს, ჩემს შემდეგ რომ იქნება.

19და ვინ იცის, ბრძენი იქნება ის თუ ბრიყვი, ვინც დაეპატრონება მთელ ჩემს ნაშრომს, ჩემი შრომითა და სიბრძნით რომ მოვიპოვე მზის ქვეშ. ესეც ამაოებაა!

20და შევაქციე მე ზურგი უიმედოდ მთელს იმ ნაშრომს, რაც ვიშრომე მზის ქვეშ.

21რადგან ხდება, რომ ადამიანი შრომობს სიბრძნით, ცოდნით და ნიჭით, და აძლევს წილად ადამიანს, რომელსაც ამაზე არ უშრომია. და ესეც ამაოება და დიდი ბოროტებაა!

22რადგან რა რჩება ადამიანს მთელი მისი შრომისაგან და თვისი გულისსწრაფვისაგან, მზის ქვეშ რომ შრომობს იგი?

23მთელი მისი დღეები სალმობაა და მისი საქმე – მწუხარება; ღამითაც კი არ აქვს მოსვენება მის გულს. ესეც ამაოებაა.

24განა უკეთესი არ არის ადამიანისათვის, რომ ჭამოს და სვას და უჩვენოს კეთილი თავის სულს თავისი შრომით? ესეც ვიხილე მე, რადგან ესეც ღვთის ხელიდანაა. +

25რადგან ვინ შეჭამს და ვინ დატკბება მის გარეშე?

26რადგან ადამიანს, რომელიც კეთილია მის წინაშე, მისცა მან სიბრძნე, ცოდნა და სიხარული. და მისცა მას საზრუნავი – შეკრიბოს და მოაგროვოს, რომ მისცეს კეთილს უფლის წინაშე. ესეც ამაოება და ქარის დევნაა. +

3
ყოველივეს თავისი დრო აქვს

3^1ყოველივეს თავისი დრო და ყოველ საგანს თავისიჟამი აქვს ცის ქვეშ: +

2ჟამი დაბადებისა და ჟამი სიკვდილისა; ჟამი დარგვისა და ჟამი დარგულის აღმოფხვრისა;

3ჟამი მოკვლისა და ჟამი კურნებისა; ჟამი ნგრევისა და ჟამი შენებისა;

4ჟამი ტირილისა და ჟამი სიცილისა; ჟამი გლოვისა და ჟამი ცეკვისა;

5ჟამი ქვათა სროლისა და ჟამი ქვათა შეგროვებისა; ჟამი ხვევნისა და ჟამი ხვევნისგან განშორებისა;

6ჟამი პოვნისა და ჟამი დაკარგვისა; ჟამი შენახვისა და ჟამი გადაგდებისა;

7ჟამი რღვევისა და ჟამი კერვისა; ჟამი დუმილისა და ჟამი ლაპარაკისა;

8ჟამი სიყვარულისა და ჟამი სიძულვილისა; ჟამი ომისა და ჟამი მშვიდობისა.

9რა სარგებლობა აქვს მკეთებელს თავისი შრომისაგან?

10მე ვიხილე საზრუნავი, რომელიც ღმერთმა მისცა ადამიანებს.

11ყოველივე მშვენივრად შექმნა თავის ჟამს, თვით მარადიულობა ჩადო მათ გულებში, მაგრამ საქმეს, რაც ღმერთმა მოიმოქმედა თავიდან ბოლომდე, ვერ ხვდება ადამიანი.

12ვიცი, რომ არ არის მათთვის იმაზე უკეთესი, ვიდრე მხიარულება და სიკეთის ქმნა თავის სიცოცხლეში. +

13და თუ რომელიმე ადამიანი ჭამს და სვამს და ხედავს სიკეთეს მთელ თავის ნაშრომში, ეს ღვთის საჩუქარია. +

14ვიცი, რომ ყოველივე, რასაც ღმერთი აკეთებს, საუკუნოდ იქნება – არც მიემატება და არც მოაკლდება; და ღმერთმა ისე მოაწყო, რომ ეშინოდეთ მისი. +

15რაც არის, უკვე იყო და რაც იქნება, უკვე ყოფილა, და ღმერთი მოიკითხავს გარდასულს. +

16და კიდევ ვიხილე მზის ქვეშ: სამართლის ადგილი – იქ კი უკეთურებაა, სამართლიანობის ადგილი – იქ კიდევ უკანონობაა.

17ვთქვი ჩემს გულში: „მართალსა და უკეთურს ღმერთი განსჯის, რადგან იქაა ჟამი ყოველი საგნისა და ყოველი საქმისა.“ +

18ვთქვი მე ჩემს გულში ადამიანზე, რომ გამოცადა ისინი ღმერთმა და აჩვენა მათ, რომ ისინი პირუტყვები არიან მხოლოდ.

19რადგან ხვედრი ადამიანთა და ხვედრი პირუტყვისა ერთი და იგივე ხვედრია: როგორც ერთი კვდება, ისევე კვდება მეორეც. და ერთი სუნთქვა აქვს ყველას, და არა აქვს ადამიანს უპირატესობა პირუტყვზე, რადგან ყოველივე ამაოებაა. +

20ყოველივე მიდის ერთი ადგილისკენ: ყოველივე მიწისაგან წარმოიშვა და ყოველივე მიწას უბრუნდება. +

21ვინ უწყის, ადის კი მაღლა ადამიანთა სული და პირუტყვის სული კი ჩადის დაბლა, მიწაში?

22და ვიხილე, რომ არაფერია იმაზე უკეთესი, ვიდრე ხარობდეს ადამიანი თვისი საქმით, რადგან ესაა მისი ხვედრი. რადგან ვინ მიიყვანს მას იმის სანახავად, რაც მის შემდეგ იქნება?

4
ცხოვრება სასტიკი და უსამართლოა

4^1და კიდევ მე ვიხილე ყოველი ჩაგვრა, რომელიც ხდება მზის ქვეშ. ვნახე ცრემლნი ჩაგრულთა და ნუგეშისმცემელი არ ჰყავდათ მათ. და ძალა მათ მჩაგვრელთა ხელთ იყო, მათ კი არ ჰყავდათ ნუგეშისმცემელი. +

2და მშურდა მე მკვდართა, რომელნიც უკვე დაიხოცნენ, ცოცხლებზე მეტად, რომელნიც აქამდე ცოცხლობდნენ.

3და მათზე, ორივეზე ბედნიერია ის, რომელიც ჯერ არ ყოფილა, რომელსაც არ უნახავს ეს ავი საქმენი, მზის ქვეშ რომ ხდება.

4და ვიხილე მე, რომ ყოველგვარი შრომა და ყოველგვარი წარმატება საქმეში კაცის ქიშპობაა მისი მოყვასის მიმართ. ესეც ამაოება და ქარის დევნაა. +

5ბრიყვს დაკრეფილი აქვს ხელები და ჭამს თავის ხორცს. +

6სჯობს სიმშვიდით სავსე ერთი მუჭა ტანჯვით სავსე პეშვებს და ქარის დევნას. +

7და კვლავ ვიხილე მე ამაოება მზის ქვეშ.

8იყო მარტოხელა კაცი: არც ძე, ჰყავდა, არც ძმა, ბოლო კი არა ჰქონდა მთელ მის შრომას, არც მისი თვალები გამძღარა სიმდიდრით. „და ვისთვის ვშრომობ მე და ვაკლებ ჩემს სულს სიკეთეს?“ ესეც ამაოება და ავი საქმეა! +

9ორნი სჯობიან ერთს, რადგან კარგი გასამრჯელო აქვთ თავიანთ შრომაში. +

10რადგან თუ დაეცემიან, ერთი წამოაყენებს თავის მეგობარს, ხოლო მარტოხელა რომ დაეცეს, მეორე არაა, რომ წამოაყენოს იგი.

11დაწვებიან ორნი და თბილად იქნებიან. ერთი კი როგორ გათბება?

12და ერთს თუ დაამარცხებს ვინმე, ორნი დადგებიან მის წინააღმდეგ. სამმაგი ძაფი მალე არ გაწყდება.

13სჯობს საწყალი და ბრძენი ბავშვი მოხუც და ბრიყვ მეფეს, რომელსაც აღარ ესმის გაფრთხილება. +

14რადგან ის საპატიმროდან გამოვა გასამეფებლად, თავის სამეფოში ღატაკადაც რომ დაიბადოს. +

15ვიხილე, რომ ყოველი მცხოვრები დადის მზის ქვეშ ამ მეორე ყრმასთან, რომელიც მის ნაცვლად დადგება.

16ბოლო არა აქვს მთელ იმ ხალხს, რომელიც მის წინ იყო, მაგრამ არც შემდგომნი გაიხარებენ მისით, რადგან ესეც ამაოება და ქარის დევნაა. +

5
დაუფიქრებელ სიტყვათა მორიდება

5^1(17) გაუფრთხილდი შენს ფერხთ, როდესაც ღვთის სახლში ივლი და მიუახლოვდი მოსასმენად და არა ბრიყვთა მსხვერპლის შესაწირად, რადგან მათ არ იციან, ბოროტს რომ სჩადიან. +

2(1) ნუ იჩქარებ შენი ბაგით და შენი გული ნუ ისწრაფებს სიტყვის წარმოთქმას ღვთის წინაშე, რადგან ღმერთი ცაშია, შენ კი მიწაზე ხარ. ამის გამო იყოს შენი სიტყვები მცირე. +

3(2) როგორც სიზმარი მოდის ბევრი ამბებით, ასევე ბრიყვის ხმაში ისმის ბევრი სიტყვა.

4(3) როდესაც აღთქმას აღუთქვამ ღმერთს, ნუ დააგვიანებ მის შესრულებას, რადგან მას არ უყვარს ბრიყვნი. რაც აღუთქვი, შეასრულე. +

5(4) სჯობს არ აღუთქვა, ვიდრე აღუთქვა და არ შეასრულო. +

6(5) ნუ მისცემ ნებას შენს ბაგეთ ცოდვაში შეიყვანონ შენი ხორცი და ნუ იტყვი ანგელოზთა წინაშე, რომ „შეცდომაა ეს!“ რატომ განრისხდეს ღმერთი შენს ხმაზე და აზიანებდეს შენი ხელით ნაკეთებს?

7(6) რადგან ოცნებათა და სიტყვათა სიმრავლეში ბევრი ამაოებაა. მაგრამ შენ გეშინოდეს ღვთისა.

8(7) თუ ღატაკთა ჩაგვრას, სიმართლისა და სამართლიანობის მოტაცებას იხილავ ოლქში, ნუ გაიკვირვებ ამას, რადგან მაღალზე მაღალი ზედამხედველობს და მათზე კი – უმაღლესი. +

9(8) სარგებელი მიწისაგან ყველასათვისაა, დამუშავებული მინდორი მეფისათვისაა.

10(9) ვერცხლის მოყვარული ვერ გაძღება ვერცხლით, და ვისაც სიმდიდრე უყვარს, ვერ გაძღება მით. ესეც ამაოებაა.

11(10) რაც უფრო მეტია კარგი რამ, მით უფრო მეტია მჭამელი. მის პატრონს კი რა სარგებელი აქვს, თავისი თვალებით ცქერის გარდა? +

12(11) ტკბილია მშრომელის ძილი, ცოტას შეჭამს თუ ბევრს, მაგრამ სიმაძღრე მდიდარს არ ანებებს ძილს.

13(12) ავი სატკივარი ვიხილე მზის ქვეშ: სიმდიდრე, თავისი პატრონის მიერ შენახული – მისდა საუბედუროდ. +

14(13) და იღუპება ის სიმდიდრე უბედური შემთხვევის გამო. და შვა მან ძე, ხელთ კი არაფერი აქვს. +

15(14) როგორც გამოვიდა თავისი დედის მუცლიდან შიშველი, ისე წავა, და არაფერს მიიღებს თავისი შრომის საზღაურად, რომ წაიღოს ხელით. +

16(15) და ესეც ავი სატკივარია: როგორც მოვიდა, ისე წავა. და რა სარგებელი აქვს მას, რომ ქარისათვის შრომობს?

17(16) მთელი თავისი დღეები ბნელში მოჭამა. ბევრს წუხდა, ავადობდა და ბრაზობდა.

18(17) აჰა, სად დავინახე სიკეთე: რომ ჭამოს და სვას კაცმა და ნახოს სიკეთე მთელი თავისი ნაშრომიდან, როდესაც შრომობს მზის ქვეშ თავისი სიცოცხლის იმ დათვლილ დღეებში, რომელიც მას მისცა ღმერთმა. რადგან ეს არის მისი ხვედრი. +

19(18) თუ ადამიანს ღმერთმა მისცა სიმდიდრე და ქონება, რომ ისარგებლოს მით და მიიღოს თავისი წილი და იხაროს თავისი შრომით – ეს ღმერთის საჩუქარია.

20(19) რადგან დიდხანს არ ემახსოვრება მას თავისი სიცოცხლის დღეები, რადგან ღმერთი პასუხობს მას მისი გულის სიხარულით. +

6

გაგრძელება

6^1არის ბოროტება, რომელიც ვიხილე მზის ქვეშ და გვხვდება ადამიანთა შორის:

2ზოგიერთ კაცს ღმერთი აძლევს სიმდიდრეს და ქონებას და პატივს და არაფერს არ აკლებს მის სულს ყოველივედან, რასაც ისურვებს, მაგრამ ღმერთი მას არ აძლევს ძალას, რომ ისარგებლოს ყველაფრით ამით. ეს ამაოება და ავი სატკივარია. +

3თუ კაცმა შვა ასი შვილი და მრავალ წელს იცოცხლა, რა ბევრიც არ უნდა იყოს, თუ მისი სული სიკეთით არ გამძღარა და საფლავიც არ ეღირსა, მე ვიტყვი: „დაუბადებელიც მასზე ბედნიერია!

4რადგან ამაოებაში მოვიდა და ბნელში წავა და ბნელში დაიფარება მისი სახელი.

5მზე არც უნახავს და არც გაუგია. ამას მეტი შვება აქვს, ვიდრე იმას.

6და ათასი წელიც რომ ეცხოვრა ორჯერ და სიკეთე არ ეხილა, განა ყოველივე ერთ ადგილას არ მიდის?“

7ადამიანის მთელი შრომა მისი პირისთვისაა, მაგრამ სული არ ივსება. +

8რადგან რა უპირატესობა აქვს ბრძენს ბრიყვის წინაშე? და რა – ღარიბს, რომელმაც იცის ცოცხალთა წინ სიარული?

9სჯობს თვალით ნანახი სულის ნაოცნებარს. ესეც ამაოება და ქარის დევნაა.

10რაც იყო, მას უკვე ეწოდა სახელი და ცნობილია, რა არის ადამიანი, რადგან ვერ შეძლებს თავისზე ძლიერთან დავას. +

11მართლაც არსებობს ბევრი საგანი, რომელიც ამრავლებს ამაოებას. რა სარგებელი აქვს ადამიანს?

12რადგან ვინ იცის, რა არის კარგი ადამიანისათვის ცხოვრებაში, მისი ამაო ცხოვრების დათვლილ დღეებში, რომელთაც ის ატარებს ჩრდილივით? და ვინ ეტყვის ადამიანს, რა იქნება მის შემდეგ მზის ქვეშ? +

7

მხოლოდ სიბრძნესა და უბრალოებაში

შეიძენს ადამიანი სიმშვიდეს

7^1კარგი სახელი სჯობს კარგ ნელსაცხებელს და

2სჯობს გლოვის სახლში მისვლა ლხინის სახლში მისვლას, რადგან ეს არის ყოველი ადამიანის ბოლო, და ცოცხალმა დაიდოს გულთან.

3სჯობს მწუხარება სიცილს, რადგან სახის დაღვრემილობისას უკეთესდება გული.

4ბრძენთა გული გლოვის სახლშია, ხოლო ბრიყვთა გული – მხიარულების სახლში.

5სჯობს ბრძენის მიერ საყვედურის მსმენელი კაცს, რომელიც ბრიყვის ქებას ისმენს. +

6რადგან როგორც ხმა ეკლების ტკაცუნისა ქვაბის ქვეშ, ისეა ბრიყვის სიცილი. და ესეც ამაოებაა.

7რადგან ჩაგვრისას ბრძენი კარგავს გონებას, ხოლო საჩუქარი აფუჭებს გულს.

8სჯობს საქმის ბოლო მის დასაწყისს, სჯობს სულგრძელობა – ქედმაღლობას.

9ნუ იჩქარებ შენს სულში გაბრაზებას, რადგან სიბრაზე ბრიყვთა უბეში განისვენებს.

10ნუ იკითხავ: „რატომ არის, რადგან სიბრძნით არ კითხულობ ამას.

11კარგია სიბრძნე მემკვიდრეობასთან ერთად და მათთვის, ვინც ხედავს მზეს.

12რადგან სიბრძნე ჩრდილშია, ვერცხლი ჩრდილშია, ხოლო ცოდნის უპირატესობა ის არის, რომ სიბრძნე აცოცხლებს თავის პატრონს.

13შეხედე ღვთის მოქმედებას, რადგან ვინ შეძლებს იმის გასწორებას, რაც მან გაამრუდა?

14სიკეთის დღეს კარგად იყავი და უბედურების დღეს განჭვრიტე – ესეც და ისიც ღმერთმა შექმნა იმისთვის, რომ ვერაფერი ვერ ჰპოვოს ადამიანმა თავის შემდგომ. +

15ეს ყველაფერი მინახავს მე დღეებში ჩემი ამაოებისა: მართალი დაღუპულა თავის სიმართლეში და უკეთური დღეგრძელი ყოფილა თავის სიბოროტეში.

16ნუ იქნები დიდად მართალი და ნუ დაბრძენდები მეტისმეტად – რად უნდა იყო შეწუხებული? +

17ნუ შესცოდავ დიდად და ნუ იქნები სულელი – რად უნდა მოკვდე უდროოდ?

18კარგია, თუ ამას ჩაეჭიდები და არც იმას გაუშვებ ხელს, რადგან უფლის მოშიში აგვარებს ყოველივე ამას. +

19სიბრძნე გააძლიერებს ბრძენს ათ ხელისუფალზე მეტად, ქალაქში რომ არიან. +

20ნამდვილად არ არის ქვეყანაზე მართალი ადამიანი, რომელიც მხოლოდ სიკეთეს სჩადის და არ სცოდავს. +

21ყველა სიტყვას, რასაც იტყვიან, ნუ მიაქცევ ყურადღებას, რათა არ მოისმინო, შენი მონა რომ გწყევლის.

22რადგან შენმა გულმა იცის, რომ შენც სწყევლიდი სხვებს.

23ყოველივე ეს გამოვცადე მე სიბრძნით და ვთქვი: „დავბრძენდები“, მაგრამ ეს შორსაა ჩემგან.

24ის რაც შორსაა და ძალიან ღრმაა, ვინ ჰპოვებს მას? +

25მოვაბრუნე ჩემი გული, რომ ვისწავლო და ვიკვლიო, და გამოვიძიო სიბრძნე და გამჭრიახობა, რათა შევიცნო უკეთურების სიბრიყვე და შეშლილობის სისულელე. +

26და ვპოვე მე, რომ სიკვდილზე მწარეა ქალი, რადგან ის ხაფანგია, მისი გული – ბადე და მისი ხელები – ბორკილები. უფლის წინაშე კეთილი დაუსხლტება მას, ხოლო ცოდვილი გაებმება მასში. +

27„აი, ეს ვპოვე მე!“ თქვა ეკლესიასტემ, „ერთი მეორეს მივაბი, რათა მეპოვნა ახსნა,

28რასაც ჩემი სული კვლავ ეძებს, მაგრამ ვერ ვპოვე. ერთი კაცი ვიპოვე ათასში, ხოლო ქალი ყველა მათ შორის ვერ ვიპოვე. +

29და აჰა, მხოლოდ ეს ვპოვე მე: რომ ღმერთმა შექმნა ადამიანი პატიოსნად, მათ კი წამოიწყეს ბევრი ხრიკები!“ +

8

სიკეთე ღვთის მოშიშთ და

ხელისუფალთა მორჩილთ

8^1ვინაა მსგავსი ბრძენისა და ვინ შეიცნობს საგანთა არსს? ადამიანის სიბრძნე ანათებს მის სახეს და ცვლის მისი სახის სიმკაცრეს. +

2„დაიცავი-მეთქი მეფის ბრძანება ღვთისადმი ფიცის გამო.

3ნუ იჩქარებ მისგან წასვლას, ნუ დადგები ბოროტ საქმეში, რადგან რასაც ის მოისურვებს, გააკეთებს.“

4ვინაიდან მეფის სიტყვა ხელმწიფებაა და ვინ ეტყვის მას: „რას აკეთებ?“

5მცნების დამცველმა არ იცის ბოროტი საქმე, ჟამი და სამართალი კი იცის ბრძენის გულმა. +

6რადგან ყოველ საქმეს თავისი ჟამი და წესი აქვს, მაგრამ ადამიანს მძიმედ აწევს უბედურება. +

7რადგან არავინ იცის, რაც იქნება, რადგან როგორ მოხდება, ვინ ეტყვის მას? +

8ადამიანი არაა ქარის ხელისუფალი, რომ დააკავოს ქარი, და ხელმწიფება არ არის სიკვდილის დღეზე, და მოციქულობა არ არის ომში და უკეთურება ვერ გადაარჩენს თავის პატრონს. +

9ყოველივე ეს ვიხილე და ჩემი გული დავუდე ყოველ საქმეს, რაც მზის ქვეშ ხდება, როდესაც ადამიანი ბატონობს ადამიანზე მის საბოროტოდ.

10და ამასთან ვიხილე მე დამარხული უკეთურნიც, და წმიდა ადგილიდან მოდიოდნენ და მიდიოდნენ, და დავიწყებას მიეცნენ ქალაქში, სადაც ასე იქცეოდნენ. ესეც ამაოებაა. +

11სადაც სწრაფად არ ისჯება ბოროტი, ადამიანის გული ბოროტებით ივსება. +

12თუმცა ცოდვილი ასჯერ ჩაიდენს ბოროტებას, ღმერთი დიდხანს უთმენს მას. სიკეთე ექნებათ ღვთის მოშიშთ, ვინაიდან მოიშიშებენ მის წინაშე.

13სიკეთე არ ექნება უკეთურს და ჩრდილივით ხანმოკლე იქნება მისი დღეები, ვინაიდან არ მოიშიშებს ღვთის წინაშე. +

14არის ამაოება, რომელიც ხდება მიწაზე: არიან მართალნი, რომელთაც მიეზღვებათ უკეთურთა მოქმედებისამებრ და არიან უკეთურნი, რომელთაც მიეზღვებათ მართალთა მოქმედებისამებრ. მე ვთქვი, რომ ესეც ამაოებაა. +

15და ვაქე მე სიხარული, რადგან არაფერია უკეთესი ადამიანისათვის მზის ქვეშ, ვიდრე ჭამა და სმა და მხიარულება. და ეს თან ახლავს მას შრომაში მთელი სიცოცხლე, რომელიც მისცა მას ღმერთმა მზის ქვეშ. +

16და როდესაც დავუდე გული, რომ შემეცნო სიბრძნე და მეხილა ის საქმე, რომელიც მიწაზე ხდება, რისთვისაც ვერც დღისით და ვერც ღამით თვალით ვერ ხედავს ძილს, +

17ვიხილე ღვთის ყოველი საქმე, მაგრამ ადამიანს არ ძალუძს მისწვდეს საქმეს, რომელიც მზის ქვეშ ხდება: რამდენიც არ უნდა ეცადოს ადამიანმა, ვერ მისწვდება. და კიდევაც რომ იფიქროს ბრძენმა, რომ იცის, ვერ შეძლებს მიწვდომას.

9
შეასრულე ნება ღვთისა

9^1ყოველივე ეს ჩავიდე ჩემს გულში, რათა გამომერკვია, რომ მართალნი და ბრძენნი და მათი საქმენი ღმერთის ხელთაა. არც სიყვარული და არც სიძულვილი არ იცის ადამიანმა – ყოველივე ეს მის წინაშეა. +

2ერთი და იგივე მოსდის ყველას: ერთი ხვედრი აქვს მართალსა და უკეთურს, კეთილს, სპეტაკსა და მანკიერს, მსხვერპლის შემწირველს და იმას, ვინც მსხვერპლს არ სწირავს, როგორც პატიოსანს, ისე ცოდვილს, მოფიცარსა თუ ფიცის მოშიშს.

3აი, რა არის ცუდი ყოველივეში, რაც მზის ქვეშ ხდება, რომ ერთი ხვედრი აქვს ყველას, და ადამიანის ძეთა გულიც სავსეა ბოროტებით, და სისულელეა მათ გულებში მათ სიცოცხლეში. ამის შემდეგ კი მკვდრებისაკენ წავლენ. +

4რადგან მას, ვინც სიცოცხლის თანაზიარია, აქვს იმედი, რადგან ცოცხალი ძაღლი მკვდარ ლომსა სჯობია.

5რადგან ცოცხლებმა იციან, რომ მოკვდებიან, ხოლო მკვდრებმა არაფერი არ იციან და არა აქვთ მეტად საზღაური, რადგან დავიწყებულია მათი ხსენება. +

6მათი სიყვარულიც, მათი სიძულვილიც, მათი შურიც უკვე გაქრა და მათ საუკუნოდ აღარა აქვთ წილი აღარაფერში, რაც მზის ქვეშ ხდება.

7წადი, სიხარულში ჭამე შენი პური და გულმხიარულად სვი შენი ღვინო, რადგან ღმერთმა უკვე მოიწონა შენი საქმენი.

8ყოველჟამს თეთრი იყოს შენი ტანსაცმელი და ნელსაცხებელი არ მოაკლდეს შენს თავს. +

9განიცადე ცხოვრება ქალთან, რომელიც შენ გიყვარს მთელი შენი ამაო ცხოვრების დღეებში, რომელიც მოგცა შენ ღმერთმა მზის ქვეშ მთელ შენს ამაო დღეებში, რადგან ესაა ხვედრი შენი სიცოცხლესა და შრომაში, რასაც შენ შრომობ მზის ქვეშ. +

10ყოველივე, რასაც შენი ხელი მისწვდება გასაკეთებლად, შენი ძალისამებრ გააკეთე, რადგან არ არის საქმე და ჩანაფიქრი და ცოდნა და სიბრძნე შავეთში, სადაც შენ მიდიხარ.

11კიდევ ვიხილე მზის ქვეშ, რომ არც მკვირცხლებს აქვთ წარმატება სირბილში და არც მამაცებს – ომში, და არც ბრძენთ აქვთ პური და არც გონიერთ – სიმდიდრე და არც მცოდნეთ – მოწონება. მაგრამ ჟამი და შემთხვევა ელოდება მათ ყველას. +

12რადგან არც ადამიანმა იცის თვისი ჟამი: მსგავსად თევზებისა, ჩაჭიდებულნი რომ არიან ბოროტ ბადეს და მსგავსად ფრინველებისა, გაბმულნი რომ არიან მახეში, მათსავით შეპყრობილ იქნებიან ადამის ძენიც უბედურების ჟამს, უცებ რომ დაატყდება მათ. +

13კიდევ ასეთი სიბრძნე ვიხილე მზის ქვეშ და დიდია ის ჩემთვის:

14იყო პატარა ქალაქი და მცირე ხალხი მასში. და მოადგა მას დიდი მეფე და შემოარტყა მას დიდი ალყა.

15მაგრამ მოიძებნა მასში ღატაკი ბრძენი და მან გაადარჩინა ქალაქი თავისი სიბრძნით, მაგრამ კაციშვილს არ გაუხსენებია ეს ღატაკი კაცი. +

16და ვთქვი მე: „სიბრძნე სჯობს სიმამაცეს.“ მაგრამ ღატაკის სიბრძნეც აბუჩადაა აგდებული და მის სიტყვებს არ ისმენენ. +

17უფრო ისმის მშვიდად თქმული სიტყვანი ბრძენისა, ვიდრე ყვირილი ხელმწიფისა ბრიყვთა შორის.

18სჯობს სიბრძნე საბრძოლო იარაღს, მაგრამ ერთი ცოდვილი ღუპავს მრავალ კეთილს. +

10
სიბრძნე და სიბრიყვე

10^1მკვდარი ბუზი ამყრალებს, ადუღებს მენელსაცხებლის ზეთს. მცირე სიბრიყვე გადასწონის სიბრძნესა და ღირსებას. +

2ბრძენის გული მარჯვნივაა მიმართული, ბრიყვის გული კი – მარცხნივ.

3და გზაზეც, რომლითაც ბრიყვი მიდის, გულისყური აკლია მას და თითქოს ყველას ეუბნება, რომ სულელია.

4თუ ბატონის რისხვა აენთება შენზე, ნუ მიატოვებ შენს ადგილს, რადგან სიმშვიდე ფარავს დიდ ცოდვებს. +

5არის ბოროტება, რომელიც ვიხილე მზის ქვეშ, როგორც შეცდომა, რომელიც გამოდის ხელმწიფისაგან:

6სიბრიყვე მოთავსდა დიდ სიმაღლეებში, მდიდარნი კი მდაბლად სხედან.

7ვიხილე მონები ცხენებზე, მთავარნი კი მონებივით მავალნი მიწაზე.

8ორმოს ამომთხრელი მასში ჩავარდება, ზღუდის გამანგრეველს კი გველი უკბენს. +

9ქვების მომპოვებელი მათგან დაზიანდება, ხეთა გამპობს მათგან აქვს საფრთხე.

10თუ ცული დაბლაგვდა და პატრონმა არ გაულესა პირი, მაშინ ძალა უნდა მოიკრიფოს. უპირატესობა სიბრძნისა წარმატებაშია.

11თუ უკბენს გველი თილისმის შელოცვამდე, შემლოცავს არა აქვს უპირატესობა.

12სიტყვანი ბრძენი პირისა მოსაწონია, ბრიყვის ბაგენი კი მასვე გადაყლაპავენ.

13მისი პირის ნათქვამის დასაწყისი სიბრიყვეა, მისი პირის დასასრული კი – ავი სიბრიყვე.

14ბრიყვი გაამრავლებს სიტყვებს, ადამიანმა არ იცის რა იქნება, და მის შემდეგ რა იქნება, ვინ ეტყვის მას? +

15ბრიყვთა შრომა ქანცავს მას, ვინც არც კი იცის, ქალაქის გზა.

16ვაი შენ, ქვეყანავ, მეფედ ყრმა რომ გყავს, შენი მთავარნი კი დილიდანვე ჭამენ. +

17ნეტარება შენ, ქვეყანავ, რომ შენი მეფე დიდებულთა ძეა, ხოლო შენი მთავრები თავის დროზე ჭამენ ძალ-ღონის მოსაკრებად და არა სათრობად.

18სიზარმაცის გამო ჭერი ჩამოიწევს და ხელების დაკრეფით სახლში წვეთავს.

19გასართობად აწყობენ სერობას, და ღვინო ამხიარულებს ცხოვრებას, ვერცხლი კი ყველაფერს პასუხობს.

20შენს ფიქრებშიც კი ნუ დასწყევლი მეფეს, და შენს საწოლ ოთახში ნუ დასწყევლი მდიდარს, რადგან ცის ფრინველი მიუტანს ამ ამბავს და ფრთოსანი მოუთხრობს შენს სიტყვას. +

11

ადრე დარგე შენი თესლი და

დარდი მოიშორე გულიდან

11^1გაატანე შენი პური წყალს, რადგან მრავალი დღის შემდეგ ჰპოვებ მას. +

2მიეცი ნაწილი შვიდსა და რვასაც, რადგან არ იცი, რა უბედურება მოხდება ქვეყანაზე. +

3როდესაც ღრუბლები ივსებიან, წვიმას ღვრიან მიწაზე. თუ ხე ვარდება მიწაზე, სამხრეთით იქნება თუ ჩრდილოეთით, სადაც დაეცემა, იქვე დარჩება.

4ქარის მომზირალი ვერ დათესავს და ღრუბლების დამკვირვებელი ვერ მოიმკის.

5როგორც არ იცი ქარის გზა და როგორ წარმოიქმნება ძვალნი ორსულის მუცელში, ისე ვერ შეიცნობ საქმეს ღვთისას, რომელიც ყოველივეს იქმს. +

6დილით დათესე შენი თესლი და საღამოს ნუ დაასვენებ შენს ხელს, რადგან არ იცი, რომელი მიაღწევს წარმატებას: ეს თუ ის, თუ ორივე თანაბრად კარგია. +

7ტკბილია სინათლე და სასიკეთოა თვალისათვის მზის ხილვა.

8თუნდაც მრავალ წელს იცოცხლოს ადამიანმა, გაიხაროს ყოველი წლით და ახსოვდეს სიბნელის დღენი, რადგან მრავალი იქნება. და ყველაფერი, რაც მოვა, ამაოება იქნება. +

9გაიხარე, ჭაბუკო, შენს ბავშვობაში და გაგამხიარულოს შენ გულმა შენმა ჭაბუკობის დღეებში. და იარე შენი გულის გზების მიხედვით და შენს თვალთა ხედვით. მაგრამ იცოდე, რომ ყოველივე ამის გამო ღმერთი მიგიყვანს სამსჯავროზე. +

10მოიშორე მწუხარება შენი გულიდან და მოიცილე ცუდი შენი ხორციდან, რადგან ბავშვობა და სიჭაბუკე ამაოებაა.

12

გონივრული დამოკიდებულება ღვთისადმი

12^1გახსოვდეს შენი გამჩენი შენი სიჭაბუკის დღეებში, სანამ არ მოსულა ავი დღეები და არ დამდგარა წლები, როცა იტყვი: „არა მწადიან ისინი!“

2სანამ არ დაბნელებულა მზე და სინათლე და მთვარე და ვარსკვლავნი და ღრუბელნი არ მოჰყოლიან წვიმას, +

3იმ დღეს, როდესაც აკანკალდებიან სახლის მცველნი და მოიხრებიან ძლიერი კაცები და შეწყვეტენ ფქვას დამფქველნი, რადგან შემცირდებიან, და დაიბინდებიან სარკმელში მჭვრეტელნი,

4და დაიკეტებიან კარნი უბანში, როდესაც მიწყდება წისქვილის ხმა, და ადგებიან ჩიტის ხმაზე და მიყუჩდებიან გალობის ასულნი, +

5და სიმაღლისაც შეეშინდებათ, გზაზე კი შიში შეიპყრობთ, დაიკვირტება ნუში, დამძიმდება კუტკალია, დაირღვევა კაპარი, რადგან მიდის ადამიანი თავის მარადიულ სახლში, მოტირალნი კი უბანში ტრიალებენ, – +

6სანამ არ გამწყდარა ვერცხლის საბელი, არ დამსხვრეულა ოქროს ფიალა, არ გატეხილა დოქი წყაროზე და ჭაში არ ჩამსხვრეულა ბორბალი.

7მტვერი დაუბრუნდება მიწას, როგორც იყო, სული კი დაბრუნდება ღმერთთან, რომელმაც მისცა იგი. +

8„ამაოებათა ამაოება“, – თქვა ეკლესიასტემ, – „ყოველივე ამაოებაა!“ +

დასკვნა

9იმის გარდა, რომ ბრძენი იყო ეკლესიასტე, ხალხსაც ასწავლიდა. აწონა, გამოიკვლია და შეთხზა ბევრი იგავი. +

10ცდილობდა ეკლესიასტე, ეპოვნა სასურველი სიტყვები და სარწმუნოდ არის დაწერილი მისგან ჭეშმარიტი სიტყვები.

11ბრძენთა სიტყვანი დეზებივითაა, ჩაჭედილი ლურსმნებივითაა კრებულთა გამონათქვამები – ყველანი ერთი მწყემსისაგან არის მოცემული.

12და უფრო მეტიც, ჩემო შვილო, გაფრთხილდი: ბევრი წიგნების წერას არა აქვს ბოლო და ბევრი ფიქრი ასუსტებს ხორცს.

13და მოვისმინოთ დასკვნა ყველაფერი ამისა: გვეშინოდეს ღვთისა და ვიცავდეთ მის მცნებებს, რადგან სულ ეს არის ადამიანი. +

14რადგან ყველა საქმეს ღმერთი მიიტანს სამსჯავროზე, ყოველივე დაფარულს – კარგი იქნება თუ ცუდი. +

+ 3მეფ. 2:12. იგავ. 1:1.

+ ეკლ. 12:8. 2კორ. 4:18.

+ 3მეფ. 3:12.

+ ეკლ. 7:25.

+ ეკლ. 8:15.

+ ოს. 4:11.

+ 3მეფ. 7:1.

+ 3მეფ. 9:28; 10:14,.

+ 3მეფ. 10:23.

+ ეკლ. 1:14.

+ იგავ. 17:24.

+ ეკლ. 3:12-13.

+ იობ. 27:16; 32:8.

+ ლუკ. 9:21. 1კორ. 6:12.

+ ეკლ. 2:24; 8:15.

+ ეკლ. 5:18.

+ დან. 4:32.

+ ეკლ. 1:9.

+ ეკლ. 12:14.

+ ფსალმ. 48:13. 1პეტრ. 3:12.

+ დაბ. 3:19. ფსალმ. 145:4. ეკლ. 12:7.

+ ეკლ. 3:16.

+ საქმე. 7:9,.

+ იგავ. 6:10.

+ იგავ. 17:1.

+ ფსალმ. 38:7. 1იოან. 2:16.

+ დაბ. 2:18. მსაჯ. 7:10.

+ ეკლ. 2:13.

+ დაბ. 41:40.

+ ეკლ. 1:14.

+ 1მეფ. 15:22. ოს. 6:6. საქმე. 7:3.

+ იგავ. 10:19. მათ. 6:7. იაკ. 1:19.

+ რჯლ. 23:21.

+ საქმე. 5:4.

+ ეფეს. 6:9.

+ იოან. 2:16.

+ იობ. 20:20.

+ მარკ. 8:36.

+ იობ. 1:21. 1ტიმ. 6:7.

+ ეკლ. 2:24.

+ ფილიპ. 4:6.

+ ფსალმ. 48:11.

+ იობ. 5:7.

+ იობ. 9:23.

+ ფსალმ. 143:4. ეკლ. 8:7.

+ იგავ. 15:31.

+ იობ. 2:10.

+ ეს. 5:21. რომ. 11:20.

+ იობ. 15:32.

+ ეკლ. 9:16.

+ 3მეფ. 8:46. 2ნეშტ. 6:36. იგავ. 20:9. იაკ. 3:2. 1იოან. 1:8. რომ. 7:14.

+ რომ. 11:33.

+ ეკლ. 1:17. იოან. 10:8.

+ იგავ. 5:4.

+ რომ. 5:15.

+ დაბ. 1:27.

+ იგავ. 17:24.

+ რომ. 13:3.

+ ეკლ. 3:1.

+ ეკლ. 6:12.

+ იობ. 14:5. ფსალმ. 38:6.

+ ლევ. 21:4. ფსალმ. 48:18.

+ ფსალმ. 70:5-6.

+ ფსალმ. 143:4.

+ 1კორ. 4:13. 2კორ. 6:8.

+ ეკლ. 2:24; 3:12. საქმე. 14:17. 1კორ. 10:31. ფილიპ. 4:11-12.

+ ეკლ. 1:17.

+ საქმე. 7:11; 27:1,.

+ ეკლ. 8:11.

+ იობ. 14:21.

+ მათ. 6:17; 25:4.

+ იგავ. 5:18. 1პეტრ. 3:7.

+ ეკლ. 3:1. ლუკ. 12:25.

+ ლუკ. 12:39; 21:35. ეფეს. 6:13.

+ იგავ. 29:8.

+ იგავ. 21:22; 24:5.

+ იესო. 7:25.

+ 1კორ. 3:18.

+ ფსალმ. 37:2.

+ ფსალმ. 7:16; 56:7. იგავ. 26:27.

+ ეკლ. 8:7.

+ ეს. 3:4.

+ გამ. 22:28.

+ ლუკ. 6:38; 12:17,.

+ ლუკ. 16:9.

+ იოან. 3:8.

+ რომ. 12:11.

+ იობ. 10:21.

+ 2ტიმ. 2:22.

+ დაბ. 48:10.

+ 2მეფ. 19:35.

+ იობ. 1:21.

+ ფსალმ. 145:4.

+ ეკლ. 1:2.

+ 3მეფ. 4:32.

+ რჯლ. 6:2. 1ტიმ. 1:5.

+ 2კორ. 5:10. 3მეფ. 4:32.

+ https://ibt.org.ru/ebook?id=GRG

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- ეკლესიასტე

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12